Jak czytamy we wstępie do „Kamieni na szaniec” Aleksandra Kamińskiego: „Zmarli żyli jeszcze długo w wiernej pamięci przyjaciół. […] Dalsze życie zapewniła im literatura, dzięki książce Aleksandra Kamińskiego pokolenie „późnych wnuków” wybiera Zośkę, Rudego, Alka jako bohaterów drużyn harcerskich. […] Książka utrwaliła czas i ludzi, uratowała ich od zapomnienia”.
Młodzież z klas ósmych utrwaliła natomiast to, co poznała dzięki literaturze. Pracując nad omówieniem lektury, przygotowywała upamiętniający bohaterów mur. Młodzi ludzie zwrócili uwagę na bohaterów, przeprowadzane przez nich akcje sabotażowe i dywersyjne oraz na uniwersalne wartości, które niezależnie od sytuacji wciąż pozostają aktualne.
Pokolenie „późnych wnuków” stanęło na wysokości zadania i godnie ukazało: „[…] wspaniałe ideały braterstwa i służby”.