Gdybyś ujrzeć chciał nadwiślański świt, już dziś wyruszaj (..) tam....
Zainspirowani poezją opiewającą piękno naszej stolicy, uczniowie z klas ósmych i siódmej oraz częściowo szóstej, wyruszyli we wtorek 13 czerwca, bladym świtem na wycieczkę do Warszawy. Trzydniowa wyprawa przyniosła wiele emocji, tych pozytywnych związanych z podziwianiem piękna odbudowanej stolicy, ale również tych chwytających za serce przejmujących smutkiem chwil, w których trzeba było oddać hołd ludziom młodym, poległym w obronie Ojczyzny.
Historia Warszawy powiodła uczestników wycieczki przez Cmentarz Wojskowy na Powązkach, Muzeum Powstania Warszawskiego, kręte uliczki Starego Miasta z zachowanymi fragmentami autentycznych murów Warszawskiego Getta wywołujących wzruszenie i podziw dla tych, co nie zawahali się zginąć byśmy my, teraz mogli żyć wolni.
Ale Warszawa to nie tylko wspomnienia II wojny światowej. Mogliśmy podziwiać piękno Pałacu Jana III Sobieskiego w Wilanowie, czy Królewskie Łazienki. Braliśmy udział w warsztatach kaligrafii i zajęciach przybliżających kulturę dworską min. poprzez naukę tańca. Zwiedziliśmy Muzeum Geologiczne, Stadion PGE Narodowy, wjechaliśmy na taras widokowy Pałacu Kultury i Nauki.
Był też czas na odpoczynek, wzmacnianie więzi koleżeńskich podczas wieczoru dyskotekowego.
"Bluszczem głosów spod ruin i zgliszcz
pniemy się nocą na dachy i sen,
tobie, Warszawo, w snach naszych śnisz,
nucąc wrześniami żałobny nasz tren.
"Słuchaj tych głosów żałosnych żarliwie,
nim brzask poranny uciszy je w niebie
i nowe miasto w napiętej cięciwie
dni tryumfalnych na nowo pogrzebie.
Słuchaj tych głosów, bo po to szczęśliwie
ocalon został w tragicznej potrzebie,
byś chleb powszedni łamał sprawiedliwiej
i żył za tamtych i za siebie lepiej."